Działalność Christo Botewa i jego spór z Karawełowem Aby ożywić bułgarski ruch rewolucyjny, komitety tyrnowski i ruszczucki zainicjowały kolejne zebranie działaczy krajowych i zagranicznych, które odbyło się w Bukareszcie we wrześniu 1873 r. W skład Tymczasowego Centralnego Komitetu Rewolucyjnego weszli decyzją zgromadzonych Luben Karawełow, Kiriak Cankow, Todor Peew, Olimpi Panow i Christo Botew. Zmiany personalne w komitecie nie zmieniły faktu, iż emigracyjna organizacja w Bukareszcie nie podejmowała praktycznie żadnych nowych inicjatyw, a w listopadzie 1874 r. Karawełow zaprzestał nawet, z braku pieniędzy, wydawania pisma „Nezawisimost”, organu komitetu. W grudniu tego samego roku funkcje oficjalnego organu przejęło „Zname”, pismo redagowane przez Botewa. Natomiast w kraju komitet w Rusczuku podjął się podtrzymywania bojowego ducha w lokalnych komitetach. Zadanie organizacyjnego objazdu Bułgarii powierzono młodemu działaczowi Stefanowi Stambołowowi. Działał on jednak tylko do początku 1875 r., następnie, zagrożony aresztowaniem, opuścił ziemie bułgarskie i ukrył się w KonstantynopoluT. Wasilewski, Historia Bułgarii, s.