Orędował za liberalizmem i demokracją; opisał w eseju również swoją propozycję ordynacji wyborczej (metodę Condorceta), i nazywany jego tytułem paradoks głosowania. Był później m.in. przewodniczącym zespołu tworzącego francuską Konstytucję 1791 roku z deklaracją praw człowieka i obywatela. Zginął w czasie Terroru Rewolucji Francuskiej. Choć inne jego dokonania pozostały znane, twierdzenie o ławie przysięgłych było przeoczone przez półtora wieku, aż do ponownych wzmianek w literaturze ok. 1958–1964.
Opis formalny alt=Wykres przedstawiający liniową zależność kompetencji i słuszności dla pojedynczej osoby, i sigmoidalne krzywe dla grup osób.|mały|Wykres indywidualnej szansy słuszności (kompetencji; na osi X) i ogólnego prawdopodobieństwa przyjęcia właściwej decyzji (na osi Y) dla 1 osoby, oraz grup 3, 12 i 100 osób (barwa czarna, zielona, niebieska i żółta), w modelu Condorceta. Twierdzenie dotyczy sytuacji, w której wspólnym celem jest podjęcie poprawnej decyzji na temat jakiegoś faktu (nazywanego stanem świata), przez wybranie słusznej opcji z dwóch dostępnych (np. czy oskarżony jest winny lub niewinny). Grupa osób decyduje indywidualne i oddaje głosy – ze stałą, wspólną kompetencją, tj. prawdopodobieństwem właściwego wyboru, i niezależnie od siebie nawzajem (jako próby Bernoulliego), ani od stanu świata.