Szczegółowe założenia Zastosowanie modelu opartego na rozkładzie dwumianowym do opisu zbiorowego podejmowania decyzji wymaga uzasadnienia. Publikacje różnią się liczbą omawianych założeń, które mają być – nie wszystkie wprost – implikowane przez twierdzenie, i uprawniać oraz określać warunki jego trafności. Przykładowo, List, czy Tarnowski wspominają o dwóch, Mueller, i Goodin ze Spikermannem wymieniają trzy, a Tałasiewicz, czy Lissowski pięć. McCannon przedstawił następującą listę, która uwzględnia wiele kierunków dyskusji i potencjalnych rozszerzeń twierdzenia w literaturze:
Dychotomiczny wybór – decyzja do podjęcia jest wyłącznie między dwiema rozłącznymi opcjami. Wspólny cel – wszystkie osoby mają to samo pragnienie, aby wybrać właściwą opcję. Niedoskonałe informacje – nikt z osobna nie wie na pewno, która opcja jest właściwa. Jednorodna kompetencja – każda osoba cechuje się tą samą, lepszą niż rzut monetą, szansą na wybranie właściwej opcji. Niezależne informacje – każda osoba realizuje prawdopodobieństwo swojego wyboru niezależnie od innych (na podstawie „prywatnych” informacji). Niezależna dokładność – jakość wiedzy posiadanej przez każdą osobę nie jest determinowana w modelu (jest egzogeniczna). Niezależny wybór – indywidualna kompetencja nie zależy od tego, która opcja jest poprawna. Decyzja jest podejmowana