2. etap – planowanie i kierowanie W tej fazie kluczowe jest odpowiednie określenie zadań dla służb wywiadowczych przez decydentów politycznych. Polecenia powinny być maksymalnie precyzyjne i czytelne dla ich odbiorców. Natomiast zadaniem szefów służb jest planowanie procesu wywiadowczego. Przede wszystkim na tym etapie muszą oni odpowiedzieć na pytania, jakie i w jaki sposób informacje powinny być zbierane, zarówno w konkretnej sprawie, jak i w obszarze stałego budowania świadomości sytuacyjnej w państwie. Celem takiego działania jest dostarczenie decydentom na koniec procesu jak najbardziej odpowiedniej bazy informacyjnej, służącej do prowadzenia konkretnych politycznych działań. Aby spełnić ów cel, na etapie planowania i kierowania istotna jest dobra komunikacja i zrozumienie na linii służba wywiadowcza-decydenci. Łącznikami między nimi mają być szefowie służb. Etap ten ma więc dwie funkcje. Funkcja pierwsza to określanie zakresu i sposobu zbierania danych. Druga natomiast wynika z konieczności zapewniania odpowiedniej komunikacji pomiędzy decydentami a funkcjonariuszamiL.K. Johnson, Sketches for a theory of strategic intelligence, w: P. Gill, S. Marrin, M. Phythian (red.), Intelligence Theory. Key Questions and Debates, Routledge, London 2008, ISBN 9780429239731, s. 34–35.C.J. Jensen, D.H. McElreath, M.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cykl wywiadowczy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.