Takson rangi ponadrodzajowej od rodzaju Epilachna wprowadzony został w 1846 roku przez Étienne'a Mulsanta pod nazwą Epilachniens. Umieszczony został w grupie Trichosomides w obrębie odpowiadających biedronkowatym Sécuripalpes. Pod w pełni zlatynizowaną nazwą, Epilachninae, pojawił się po raz pierwszy w publikacji Ludwiga Ganglbauera z 1898 roku. W II połowie wieku XIX, wieku XX i pierwszej dekadzie wieku XXI nadawano mu zwykle rangę podrodziny Epilachninae w obrębie biedronkowatych.
Klasycznie Epilachninae w II połowie wieku i pierwszej dekadzie wieku XXI dzielono na cztery plemiona: Epilachnini, Cynegetini, Epivertini i Eremochilini. Autorem Cynegetini jest Carl Gustaf Thomson, który w 1866 roku utworzył od rodzaju Cynegetis takson pod nazwą Cynegetides. Wprowadzone w 1975 roku przez Roberta Gordona Madaini traktowane były jako synonim Cynegetini. Plemię Epivertini wprowadzone zostało w 1979 roku przez Pang Xiongfeia i Mao Jinlonga, a Eremochilini w 1987 roku przez Roberta Gordona i Natalię Jane Vandenberg – oba traktowane były jako taksony monotypowe.