Wzór karty woźnicy ustalili w drodze rozporządzenia Ministrowie Komunikacji i Spraw WewnętrznychWzór nr 5 - załącznik do rozporządzenia Ministrów Komunikacji Spraw Wewnętrznych z dnia 13 października 1983 r. w sprawie kierowców pojazdów silnikowych ().
W 1991 roku zmieniono przepisy dotyczące kart woźnicy – minimalny wiek jej posiadacza obniżono do 15 latArt. 1 pkt 42 ustawy z dnia 27 lipca 1991 roku o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym ().
Od 1989 wydanie karty woźnicy podlegało opłacie skarbowej. W tym roku jej wysokość ustalono na 500 zł, przewidując ulgę 50% dla inwalidów§ 10 ust. 1 i 2 w zw. z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 lutego 1989 r. w sprawie opłaty skarbowej (). Opłaty zwiększano w związku z inflacją. W związku z denominacją złotego, od 1 stycznia 1995 roku opłata wynosiła 5 zł, z ulgą 50% dla osób uprawnionych§ 9 ust. 1 i 2 w zw. z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 1994 r. w sprawie opłaty skarbowej (), a zatem równowartość 100-krotności pierwotnej opłaty. Przepis ten obowiązywał do końca 2000 roku, mimo że samą kartę woźnicy zniesiono już wcześniej.