7 marca 1660 ówczesny proboszcz tartakowski ks. Jan Sieprawski, doktor filozofii i teologii, rektor Akademii Zamojskiej, kanonik kolegiaty zamojskiej zawarł kontrakt z cieślą Stanisławem Sałwiowskim z Porycka na wybudowanie nowego, drewnianego kościoła w Tartakowie. Budowa prawdopodobnie trwała do końca 1660 roku, jako ukończony kościół został wzmiankowany jesienią 1663 roku. Źródła z 1672 roku informują o trzech ołtarzach i licznych obrazach zawieszonych na ścianach kościoła. Przed r. 1711 zbudowano nowy główny ołtarz, ponieważ poprzedni był „prosty i pospolicie malowany”A. Dworzak, Kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła w Tartakowie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 857..
Podczas działań wojennych prowadzonych po elekcji Augusta II kościół w Tartakowie został obrabowany przez wojska saskie, pomimo tego, w r. 1714 odnotowanych zostało już pięć ołtarzy wewnątrz. Wiadomo, że nowe nastawy: po prawej stronie ołtarz pw. Najświętszej Marii Panny ufundował Jan Wilkowski, namiestnik chorągwi Stanisława Potockiego, a po przeciwnej pw. śś. Aniołów Stróżów z funduszy bliżej nieznanego Stefana Sokołowskiego. Nowa była także ambona.