Produkcję filmu poprzedziły bardzo staranne przygotowania. Odtwórca głównej roli Marlon Brando, za sprawą sugestii producenta Stanleya Kramera, jak i scenarzysty Carla Foremana, kilka tygodni spędził w szpitalu dla weteranów Birmingham General Hospital w Van Nuys (dzielnica Los Angeles), żyjąc z nimi dwadzieścia cztery godziny na dobę i poruszając się na inwalidzkim wózku. Wiele ze scen nakręconych zostało właśnie w tym szpitalu z udziałem personelu medycznego i pacjentów jako aktorów.
Odbiór Świat Film miał swoją oficjalną premierę w USA w lipcu 1950. Spotkał się z bardzo dużym zainteresowaniem i życzliwym przyjęciem krytyków. Wcześniej, w maju tego samego roku odbył się jego specjalny pokaz dla dziennikarzy, na który zaproszeni zostali weterani ze Stowarzyszenia Oficerów Rezerwy Stanów Zjednoczonych. Występ 40-osobowego zespołu Marine Corps z Camp Pendleton i warta honorowa, miały upamiętnić i uhonorować weteranów-inwalidów o których mówi film. Obraz miał również przedpremierowe pokazy specjalne na terenie całych Stanów Zjednoczonych (w Nowym Jorku, Chicago, Bostonie, Atlantic City i San Francisco).