W materiałach dydaktycznych wyróżnia się m.in. pacjenta leżącego, który może sam zmieniać pozycję, oraz pacjenta leżącego niezdolnego do zmiany pozycji (wymagającego częstego pozycjonowania przez opiekunów). Samoobsługa (ADL) i potrzeba pomocy Zwykle dotyczy osób niesamodzielnych, wymagających pomocy m.in. w toalecie, jedzeniu, ubieraniu i higienie, często także w zmianie pozycji. Zakres samoobsługi może być zróżnicowany (od pełnej samodzielności w części czynności do konieczności karmienia lub pełnych zabiegów higienicznych), co bywa ujmowane w klasyfikacjach opieki nad pacjentem leżącym. Kontekst opieki i świadczeń Termin bywa używany w kontekście opieki długoterminowej (domowej i stacjonarnej, w tym ZOL/ZPO) oraz kwalifikacji do części świadczeń po ocenie funkcjonalnej (np. skala Barthel). Często pojawia się w zaleceniach pielęgniarskich dotyczących pielęgnacji i pozycjonowania, w tym profilaktyki przeciwodleżynowej (np. regularnej zmiany ułożenia). Ryzyko powikłań unieruchomienia W grupie osób obłożnie chorych podkreśla się zwiększone ryzyko powikłań unieruchomienia (m.in. odleżyn, przykurczów, powikłań oddechowych i zakrzepowych) oraz konieczność systematycznej profilaktyki i nadzoru.