U pacjentów leżących wskazuje się potrzebę działań ograniczających skutki długotrwałego ucisku i braku ruchu, w tym systematycznego odciążania i zmiany ułożenia. Przykłady typowych działań opiekuńczych Kompleksowa opieka łącząca pielęgnację, profilaktykę następstw unieruchomienia, edukację opiekunów oraz współpracę z personelem medycznym w domu albo w warunkach stacjonarnych. Czynności pielęgnacyjne i asekuracja zależne od stopnia niesamodzielności (m.in. pomoc w toalecie, myciu, karmieniu), a także pozycjonowanie w razie ograniczonej mobilności.
Typowe przyczyny Do stanu określanego jako „choroba obłożna” zwykle prowadzą schorzenia lub następstwa urazów powodujące ciężkie ograniczenie sprawności, w tym niedowłady i porażenia po udarze mózgu oraz po uszkodzeniach ośrodkowego układu nerwowego (np. poprzecznym uszkodzeniu rdzenia kręgowego). Wśród przyczyn wymienia się także choroby przewlekłe i postępujące, zwłaszcza neurologiczne, które mogą prowadzić do pełnej zależności od opiekunów i znacznego ograniczenia mobilności (np. w przebiegu chorób neurodegeneracyjnych).