Także tajpingowie wydali swoją wersję Sanzijingu.
Wersja tajpingowska, autorstwa Hong Xiuquana, zastępowała wstępny wykład filozofii Mencjusza opisem stworzenia świata zaczerpniętym z Genesis, a zamiast elementów świata opisana jest historia zbawienia. Przykładów z historii Chin jest mniej i są odmiennie interpretowane, część z nich negatywnie, jako postacie, które odeszły od pierwotnej wiary w prawdziwego Boga, a zaczęły oddawać cześć bożkom np. buddyjskim. Ta historia upadku moralnego Chin, służy wprowadzeniu postaci odnowiciela moralności i społeczeństwa, czyli samego Honga jako młodszego brata Jezusa.Klasyk trzech znaków doczekał się licznych przekładów na języki europejskie. M.in. tłumaczyli go: na angielski Robert Morrison (w 1812) i Elijah Coleman Bridgman (1835), na francuski – Stanislas Julien (1864), na łacinę – Angelo Zottoli (1879). Herbert Allen Giles wydał angielskie tłumaczenie w 1873, które sam uznał za nieudane, dlatego w 1900 opublikował wersję poprawioną. Tajpingowską wersję przełożył na angielski Walter Henry Medhurst w 1853;