Stanisław Zieliński (ur. 16 października 1894 w Jezierzanach, zm. po 1939) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Edwarda i Marii z Suszkiewiczów urodzony 16 października 1894 w Jezierzanach, w ówczesnym powiecie buczackim Królestwa Galicji i Lodomerii. Był starszym bratem Józefa (1899–1946), kapitana pilota Wojska Polskiego. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Buczaczu, gdzie w 1914 zdał egzamin dojrzałości. Jako uczeń gimnazjum był członkiem „Zarzewia”, Polskich Drużyn Strzeleckich i drużyny skautowej.
W sierpniu 1914 wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu do III batalionu 1 pułku piechoty Legionów Polskich. W tym samym roku został ranny nad Pilicą. W marcu 1915, po powrocie ze szpitala, został przeniesiony do I batalionu 2 pułku piechoty. W jego szeregach walczył w kampanii bukowińskiej i bessarabskiej. Później został przydzielony do Dywizyjnego Zakładu Sanitarnego, a następnie do Głównego Urzędu Zaciągu do Wojska Polskiego na stanowisko komendanta Urzędu Zaciągu w Piasecznie. 10 sierpnia 1917 został skierowany na 6. Kurs Wyszkolenia w Zambrowie. Od września 1917 do lutego 1918 służył w Polskim Korpusie Posiłkowym w Bolechowie.