Od lat 70. cierpiał na przewlekłą niewydolność nerek i wymagał regularnych dializ, co ograniczało jego działalność koncertową, lecz nie przerwało pracy artystycznej i pedagogicznej. Przez wiele lat pozostawał związany z Wesleyan University, gdzie działał jako artysta rezydent, wykładowca i wykonawca. W 1976 wraz z Cherrym, saksofonistą i kontrabasistą Charliem Hadenem utworzył kwartet Old and New Dreams; wszyscy jego członkowie byli wcześniej współpracownikami Colemana. Zespół wykonywał kompozycje Colemana, a zarazem rozwijał koncepcje muzyczne tego artysty, opierając się na doświadczeniach i twórczości poszczególnych członków kwartetu. Koncertował i nagrywał do początku lat 80., a w 1987 ponownie wystąpił podczas festiwalu zorganizowanego na cześć Blackwella.
W późniejszych latach Blackwell nagrywał także m.in. z , Davidem Murrayem, i Joe Lovano. Choć przez większą część kariery występował jako muzyk towarzyszący, pod koniec życia dokonał również nagrań pod własnym nazwiskiem oraz pod nazwą Ed Blackwell Project.