Rok 1979 przyjmowany jest jako data powstania Wspólnoty Tyberiadzkiej.
W kolejnych latach do Marca Pireta zaczęli dołączać następni bracia. W 1995 roku do wspólnoty dołączyła siostra Agnès, dając początek jej gałęzi żeńskiej. Siostry zamieszkały następnie w gospodarstwie św. Franciszka w Pondrôme, położonym kilka kilometrów od domu braci.
W 2015 roku założyciel wspólnoty zrezygnował z funkcji jej przełożonego. Jego następcą został brat Bart Verhack. W 2021 roku kapituła wspólnoty wybrała na urząd sługi generalnego brata François Bourgois, architekta z wykształcenia i wcześniejszego wieloletniego przełożonego placówki na Litwie. We wrześniu 2025 roku został on wybrany na drugą, czteroletnią kadencję.
Nazwa Nazwa wspólnoty nawiązuje do Jeziora Tyberiadzkiego oraz opisanego w Ewangelii według św. Mateusza wydarzenia, w którym apostoł Piotr wyszedł z łodzi i próbował iść po wodzie w kierunku Chrystusa. Założyciel wspólnoty interpretował tę scenę jako symbol podążania za Chrystusem w wierze i zaufaniu.
Bracia bywają w języku francuskim nazywani moineaux, czyli „wróblami”, natomiast siostry – mésanges, czyli „sikorkami”.