Przebieg bitwy Naczelny Wódz powstania listopadowego gen. dyw. Michał Radziwiłł za pośrednictwem gen. Stanisława Klickiego wydał rozkaz generałowi dyw. Józefowi Dwernickiemu przekroczenia Wisły wraz z dowodzonym przez niego korpusem. Przeprawa przez Wisłę z prawego na lewy brzeg odbyła się pod Górą Kalwarią 17 lutego. Korpus gen. Dwernickiego liczył około 6 000 żołnierzy i 12 dział. 18 lutego korpus odpoczywał ze względu na zmęczenie koni. 19 lutego Dwernicki skoncentrował swoje oddziały w Mniszewie i podporządkował sobie, zgodnie z otrzymanymi rozkazami, brygadę generała Jana Kantego Juliana Sierawskiego. Brygada gen. bryg. Sierawskiego liczyła około 2500 żołnierzy i 4 działa. Były to oddziały, które cofnęły się z Lubelszczyzny i Sandomierszczyzny. Zadaniem korpusu gen. Dwernickiego była osłona Warszawy od południa, stoczenie walki z korpusem rosyjskim gen. Kreutza, a następnie połączenie się z armią główną pod Warszawą. Wartość bojowa jednostek polskich była niska. Trzonem korpusu gen. Dwernickiego były jednostki jazdy składające się z trzecich dywizjonów „starych“ pułków jazdy, a część składała się z szwadronów jazdy ochotniczej (krakusów). Piechota była wyłącznie z nielicznych czwartych batalionów pułków „starych“ i w większości nowo formowanych pułków piechoty. W skład brygady gen.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa pod Nową Wsią (1831) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.