w mięsie dzika i innych zwierząt łownych).
Bakterie W badaniach dotyczących mikrobiologii dziczyzny opisywano występowanie (z istotnym zróżnicowaniem częstości zależnym od kraju, miejsca pobrania prób i metod) bakterii kojarzonych z zakażeniami pokarmowymi, takich jak Salmonella, zoonotyczne Yersinia (np. Y. enterocolitica), E. coli wytwarzające toksynę Shiga (STEC) oraz Listeria monocytogenes. W tym kontekście ważne jest ograniczanie kontaminacji tuszy podczas patroszenia i dalszej obróbki oraz utrzymywania właściwego reżimu higienicznego w łańcuchu dostaw.
Zwracano też uwagę na inne zoonozy bakteryjne, istotne zwłaszcza z perspektywy kontaktu z zakażonym zwierzęciem podczas obróbki tuszy, np. tularemię (ryzyko dotyczy m.in. kontaktu z dzikimi zającowatymi i innymi zwierzętami). Opisywano także możliwość narażenia na brucelozę związaną z kontaktem z zakażonymi dzikimi zwierzętami (m.in. w Europie wskazywano na występowanie Brucella suis u dzików i zajęcy).