Sandomierskiego, które wcześniej odbywały się w opatowskiej kolegiacie. 1805 – kolegiata podniesiona do godności katedry. 1818 – powrót do tytułu kolegiaty z dodatkiem "insignis". 1827 – Jan Paweł Woronicz, bp krakowski rozebrał okalające kościół mury oraz kryty korytarz prowadzący do pałacu. 1850 – ks. Majerczak zarządził wyzłocenie kościelnych ołtarzy. 1869–1872 – bp krakowski Majerczak i jego następca Tomasz Kuliński (od 1882 r. bp kielecki) przeprowadzili gruntowne prace budowlane według projektu Franciszka Ksawerego Kowalskiego. Przebudowie uległy dzwonnice, wzniesiono nową sygnaturkę oraz elewację zachodnią i szczyt wschodni kościoła, dzięki czemu nabrał barokowego wyglądu. We wnętrzu dotychczasową kaplicę chrzcielną zamieniono na kruchtę, oddzielając ją od nawy północnej przepierzeniem oraz położono nową posadzkę z marmurów słopieckich i brudzkowskich. 1870 – rozebranie dalszej części krytego korytarza, prowadzącej do kościoła św. Trójcy. 1873 – wydzielenie z diecezji krakowskiej nowej diecezji kieleckiej, której centrum była kielecka kolegiata. 1883 – kolegiata ponownie podniesiona do godności katedry. 1892 – Tomasz Kuliński (bp kielecki) przeprowadził gruntowny remont katedry.