W spisie ludności z 1890 roku nazywano „bunyevácok” lub „dalmátok”. W 1880 roku władze Austro-Węgier zanotowały w sumie 26 637 Buniewców zamieszkujących region Suboticy, a w roku 1982 – 31 824.
XX w. (do rozpadu Jugosławii) W 1910 roku, gdy dokonano rejestru mieszkańców Suboticy, okazało się, że 33 390 (czyli 35,29%) mieszkańców Suboticy stanowią „inni”, głównie Buniewcy. W 1921 roku Buniewcy zostali zarejestrowani jako osoby narodowości serbsko-chorwackiej przez serbsko-chorwacko-słoweńskie władze królewskie. Władze miejskie oszacowały, że 66,73% populacji Suboticy stanowi ludność serbsko-chorwacka (60 699). Rzekomo Buniewcy stanowią 49,47% populacji (44 999). W 1931 roku, gdy władze królewskie Jugosławii dokonały spisu ludności, okazało się, że 44,29% populacji Suboticy (43 832) to ludność buniewska.
mały|250px|Kościół katolicki w Starim Žedniku