Owadożerne grupowały więc liczne bliżej niespokrewnione ze sobą taksony, powiązane raczej cechami wynikającymi z podobnego, owadożernego trybu życia, takson pełnił rolę kosza do śmieci, gdzie wrzucano te grupy ssaków, które nie zmieściły się w klasyfikacji gdzie indziej. Z drugiej strony niektóre jeżowate umieszczano poza nim, przykładowo gołyszka właściwego wzięto początkowo za przedstawiciela wiwerowatych.
Po podziale owadożernych na mniejsze rzędy spokrewnionych ze sobą zwierząt jeżowate ostały się w Eulipotyphla.
W rodzinie jeżowatych wyróżnia się dwie współczesne podrodziny. Monofiletyzm obu potwierdziły liczne badania.
Podrodzina Erinaceinae obejmuje jeże właściwe – gatunki pokryte kolcami, prowadzące nocny tryb życia. Jeże z podrodziny Galericinae mają szorstką, szczeciniastą sierść i bywają aktywne również w dzień. Erinaceinae – jeże, 18 gatunków w pięciu rodzajach: Erinaceus , jeż, 4 gatunki: jeż amurski, jeż anatolijski, jeż wschodni, jeż zachodni, Atelereix , afrojeż, 4 gatunki: afrojeż algierski, afrojeż białobrzuchy, afrojeż buszmeński, afrojeż somalijski, Hemiechinus , stepojeż, 2 gatunki: stepojeż uszaty, stepojeż obroźny, Mesechinus , chinojeż, 2–4 gatunki: chinojeż dauryjski, chinojeż mandżurski, Mesechinus miodon, Mesechinus wangi Paraechinus , piaskojeż, 4 gatunki: piaskojeż etiopski, piaskojeż