Zastosowanie preskrypcji Pojęcia preskrypcji i preskryptywizmu odnoszą się do szerokiego zbioru praktyk i zjawisk normatywnych, które są obecne w społecznościach językowych. Często, choć nie zawsze, chodzi o zabiegi związane z instytucjonalną regulacją i standaryzacją języka. Preskryptywizm jest uwarunkowany powstawaniem państw narodowych i kształtowaniem się języków standardowych, postrzeganych jako symbole jedności narodowej. Stanowi również wynik starań o regularyzację języka w obliczu postępu technicznego i rozwoju piśmienności. Istnienie języków standardowych oraz ich obecność w komunikacji ponadregionalnej i międzynarodowej to powszechnie akceptowane zjawisko w krajach Europy.
Preskrypcja uchodzi za końcowy etap standaryzacji języka (taki model zaproponowali m.in. Lesley i James Milroyowie), mający na celu redukcję różnorodności w języku (wariacji) i hamowanie zmian językowych. Ustalenie stabilnego standardu językowego i ortografii może przyczynić się do wzrostu prestiżu społecznego języka, nadając mu status „prawdziwej” i pełnoprawnej formy komunikacji, a także wzmacniać poczucie solidarności narodowej wśród jego użytkowników.