Po II wojnie światowej pozostał w Polsce, służył w Warszawskim Okręgu Wojskowym. W 1949 przyjął obywatelstwo Polskie i został skreślony z ewidencji Armii Czerwonej, był wówczas w stopniu podpułkownikaEdward Jan Nalepa Oddani partii Lenina i Stalina. Czerwonoarmiści w Wojsku Polskim 1943-1968, wyd. Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych Filii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego, Piotrków Trybunalski 2017, s. 215. W tym samym roku rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim (został wpisany na IV rok). W 1951 obronił pracę magisterską napisaną pod kierunkiem Żanny Kormanowej. W latach 1951–1971 pracował w Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego. W 1958 obronił pracę doktorską w Instytucie Historii PAN. W 1963 otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Polityczna działalność KPP w latach 1918-1928 (było to pierwsze kolokwium habilitacyjne w dziejach WAPAndrzej Ciupiński Wojskowa Akademia Polityczna im. Feliksa Dzierżyńskiego 1951-1986, wyd. WAP, Warszawa 1986, s. 67) i został zatrudniony jako docent. Był tam m.in. prodziekanem Wydziału Historycznego (1956-1964) i kierownikiem Katedry Historii Polski i Polskiego Ruchu Robotniczego (od 1969)Andrzej Ciupiński Wojskowa Akademia Polityczna im. Feliksa Dzierżyńskiego 1951-1986, wyd. WAP, Warszawa 1986, s. 41, 46.