Służbę wojskową zakończył w stopniu pułkownika
Od 1972 pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, jako docent w Instytucie Historii. W 1976 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk humanistycznych, w latach 1978-1981 był dyrektorem Instytutu Historii, kierował także Zakładem Historii Najnowszej. W 1983 ubiegał się o stanowisko rektora WSP. Przeszedł na emeryturę w 1987.
Wypromował 7 doktorów i ponad 360 magistrów.
Był odznaczony Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem „Za udział w walkach o Berlin” i Medalem za Warszawę 1939–1945.
Wybrane publikacje Rządy ludowe w Polsce w 1918 Historia powszechna 1918-1945 Geneza i działalność Organizacji Spiskowo-Bojowej PPS
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polacy i obywatele polscy wcieleni do Armii Czerwonej 1939–1945 Kategoria:Radzieccy oficerowie w ludowym Wojsku Polskim Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wojskowej Akademii Politycznej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska