Pojedyncza osteoderma składa się z kostnych płytek, które są złączone włóknami kolagenowymi (skorupa u innych żółwi stworzona jest z keratyny); struktura skorupy żółwia skórzastego umożliwia ciału lepsze kurczenie się, niż ma to miejsce u żółwi twardoskorupowych, i nurkowanie na głębokości powyżej 1000 metrów. Z karapaksu wystaje siedem wzniesień (kilów) biegnących przez całą długość pancerza, z kolei na spodzie ciała kilów jest 5. Karapaks łączy się z kręgami i żebrami. W paszczy tego żółwia można znaleźć zębopodobne struktury – guzki na szczęce i pappilae w gardle, jak i przełyku (przypominające kolce), które są przystosowaniem do diety, składającej się z jamochłonów; dodatkowo żółwie skórzaste są odporne m.in. na toksyny produkowane przez żeglarza portugalskiego. Pappilae utworzone są z tkanki chrzęstnej i najprawdopodobniej zapobiegają byciu poparzonym przez ofiarę. Na szczęce znajdują się 2 zębopodobne wzniesienia. Drugie podniebienie tworzą kość lemieszowa oraz kości podniebienne. D. coriacea żerują w wodach zimniejszych niż inne żółwie morskie;