Niektórzy autorzy wyróżniają 2 podgatunki żółwia skórzastego: nominatywny D. c. coriacea (występujący w Atlantyku) oraz D. c. schlegelii (spotykany w Indo-Pacyfiku), za czym przemawiają odmienne zasięgi występowania, a także różnice w ubarwieniu i wielkości. Podgatunek schlegelii ukuł Samuel Garman w 1884 roku. Garman nie opublikował formalnej diagnozy tego taksonu, oparł się on na pracy Coenraada Jacoba Temmincka oraz Hermanna Schlegla Fauna Japonica. Obecnie liczni autorzy nie uznają tego podtaksonu. Jest to spowodowane tym, że przykładowo liczba plamek pokrywających ciało zwierząt z obu regionów może być zmienna, podobnie jak średnia długość pancerza. Natomiast IUCN mówi o istnieniu 7 subpopulacji w obrębie jednej populacji, które różnią się zasięgiem występowania, liczbą osobników i swymi trendami, posiadają one odmienne statusy zagrożenia.
D. coriacea to jedyny współcześnie żyjący przedstawiciel żółwi skórzastych (Dermochelyidae). Edward Drinker Cope wykreował w 1870 roku podrząd Athecae dla żółwia skórzastego w obrębie rzędu żółwi, co zostało przez niektórych współczesnych autorów zaakceptowane;