Sfilmował on również jeden z występów du Pré z koncertem Elgara, tworząc obraz dokumentalny zatytułowany Jacqueline du Pré and the Elgar Cello Concerto.
Jacqueline koncertowała na znakomitych instrumentach, m.in. dwóch Stradivariusach. Oba zostały jej podarowane przez matkę chrzestną, Ismenę Holland. W latach 1961–1964 grała na wiolonczeli z 1673 roku, dziś nazywanej Stradivariusem du Pré. Następnym jej instrumentem był Davidov Stradivarius z roku 1712, należący do wybitnego XIX-wiecznego wiolonczelisty Karła Dawydowa. Du Pré dokonała na nim większości swych nagrań, w tym nagrania koncertu Elgara z sir Johnem Barbirollim. Dziś na tym instrumencie koncertuje Yo-Yo Ma. W latach 1969–1970 Jacqueline grała na XVIII-wiecznej wiolonczeli Francesco Goffrillera. Pod koniec kariery kupiła współczesną wiolonczelę autorstwa amerykańskiego lutnika Sergio Peressona. Na niej po raz drugi - "na żywo" - nagrała koncert Elgara oraz w grudniu roku 1971 sonaty Chopina i Francka z Danielem Barenboimem. Było to ostatnie studyjne nagranie w jej karierze.