Empiryczne dowody dotyczące pochodzenia odzieży pochodzą z badania z 2010 roku opublikowanego w . Badanie to wskazuje, że nawykowe noszenie odzieży rozpoczęło się w pewnym momencie pomiędzy 170 000 a 83 000 lat temu, na podstawie analizy genetycznej określającej czas, w którym wszy odzieżowe oddzieliły się ewolucyjnie od wszy głowowej. Jerzy Kowalski wskazuje jednak, że formy ubioru, w których wszy nie mogłyby się zalęgnąć, np. przepaski biodrowe, mogły pojawić się wcześniej. Badanie z 2017 roku opublikowane w Science oszacowało, że anatomicznie współcześni ludzie wyewoluowali między 350 000 a 260 000 lat temu. Oznacza to, że ludzie w prehistorii pozostawali nadzy przez co najmniej 90 000 lat.
Historia Nawykowe używanie odzieży jest jedną ze zmian, które wyznaczają koniec neolitu i początek cywilizacji, między 7000 a 9000 lat temu. Większość tego, co wiadomo o wczesnej historii ubioru, pochodzi z przedstawień wyższych warstw społecznych, ponieważ zachowało się niewiele artefaktów. Zachowania pospolite i codzienne rzadko są dokumentowane w zapisach historycznych. Ubrania i ozdoby stały się częścią symbolicznej komunikacji, która określała przynależność danej osoby do społeczeństwa, dlatego nagość oznaczała bycie na dole drabiny społecznej, brak godności i statusu.