Za masowy udział mieszkańców Mokobód w powstaniu rząd carski w 1867 r., czyli kilka lat po upadku powstania styczniowego, ukarał miasteczko zabraniem mu praw miejskich i zdegradowaniem do roli wsi.
Społeczność żydowska Żydzi zamieszkiwali Mokobody co najmniej od pierwszej połowy XIX wieku. W 1827 roku miasteczko liczyło 948 mieszkańców; w 1861 roku na 1202 mieszkańców 394 było wyznania mojżeszowego, a w 1884 roku – 486 na 1482, co stanowiło ok. 33% ludności. Według spisu z 1921 roku w Mokobodach mieszkało 290 Żydów.
W Mokobodach działał dozór bóżniczy obejmujący ponad 60 miejscowości. Istniała bożnica (zniszczona w czasie II wojny światowej) oraz mykwa. Cmentarz żydowski przy ul. Stodolnej, o powierzchni 0,54 ha, jest udokumentowany od 1829 roku – zachował się zapis w dokumentacji Dyrekcji Wyznań z 14 grudnia 1829 r. o wydatkach „na reparacyję [...] Kierkuta".
W 1942 roku ludność żydowska Mokobód została deportowana do obozu zagłady w Treblince.