W marcu 1968 mimo zakazu wystąpił jedyny raz publicznie na Festiwalu Bardów w Nowosybirsku. W 1969 w piśmie „Посев” („Posiew”), będącym organem wydawniczym NTS, emigracyjnego ugrupowania o charakterze nacjonalistycznym i antykomunistycznym, opublikował teksty swoich piosenek, za co został wykluczony ze Związku Pisarzy ZSRR i podległego mu Funduszu Literatury (przeznaczonego dla pisarzy w trudnych warunkach materialnych) oraz ze Związku Twórców Kinematografii ZSRR. Zarzucano mu zarówno antysemityzm, jak i syjonizm i kontakty z prawosławiem.

W latach 1970–1973 był członkiem korespondentem dysydenckiego Komitetu Praw Człowieka w ZSRR.

W 1972 przeszedł trzeci zawał serca. W tym samym roku przyjął chrzest z rąk o. Aleksandra Mienia.

Emigracja i śmierć W 1974 znalazł się na emigracji. Według jednych źródeł wyjechał na seminarium poświęcone pracy Konstantina Stanisławskiego do Norwegii i po przekroczeniu granicy został pozbawiony obywatelstwa;