W 1924 roku tereny Bogucic, a wraz z tym kopalnia „Ferdynand”, zostały włączone do Katowic.
Jeszcze w 1922 roku rozpoczęto w Bogucicach budowę nowej kopalni, lecz w sierpniu 1925 roku przerwano tę inwestycję wobec pogorszenia się sytuacji gospodarczej. Szyby tej kopalni były następnie wykorzystywane przez kopalnię „Ferdynand” jako wentylacyjne.
W latach międzywojennych prowadzono dalszą mechanizację prac dołowych, m.in. do odstawy urobku zaczęto stosować przenośniki taśmowe. Wzrosła też moc zainstalowanych w kopalni maszyn parowych – z 7900 KM w 1913 roku do 21 940 KM w 1926 roku. Od 1930 roku dozór kopalni stanowili już w większości Polacy – absolwenci Akademii Górniczo-Hutniczej z Krakowie oraz akademii górniczych z Leoben () i Petersburga.
W 1932 roku, ze względu na trwający wówczas wielki kryzys gospodarczy, zdecydowano o zamknięciu kopalni „Ferdynand”. Została ona ponownie uruchomiona jesienią następnego roku. W 1936 roku kopalnia wraz z Katowicką Spółką Akcyjną dla Górnictwa i Hutnictwa weszła w skład Wspólnoty Interesów Górniczo-Hutniczych. Jeszcze w tym samym roku, 15 września, kopalnia została przemianowana na „Katowice”.
mały|Zdjęcie z czasów II wojny światowej przedstawiające fragment centrum Katowic (na pierwszym tle) oraz Bogucice (w tle), w tym kopalnię „Ferdinand” (późn.