„Katowice”)
Kopalnia „Katowice” aż do 1937 roku znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Wobec braku popytu na węgiel eksploatowano tylko niektóre podkłady, a roczne wydobycie nie przekraczało dwustu kilkudziesięciu tys. ton. Poszczególne grupy górników po przepracowaniu kilku miesięcy otrzymywały bezpłatne urlopy turnusowe. W 1936 roku kierownictwo kopalni zamierzało przedłużyć czas trwania urlopów turnusowych z 1 do 3 miesięcy, co doprowadziło do strajku załogi w dniach 27 i 28 sierpnia i w efekcie do wycofania się z tych planów.
Po zajęciu Katowic przez III Rzeszę w okresie II wojny światowej, w 1939 roku kopalna została wcielona pod komisaryczny zarząd Haupttreuhandstelle Ost, który z kolei przekazał ją niemieckiemu koncernowi Reichswerke Hermann Göring. Koncern ten utworzył przedsiębiorstwo filialne pn. Górnośląski Zarząd Kopalń i Zakładów Rzeszy Hermann Göring z siedzibą w Katowicach, które zarządzało m.in. 20 przejętymi kopalniami węgla kamiennego. Kopalnię „Katowice” przemianowano ponownie na „Ferdinand” (nazwa funkcjonowała do 1945 roku).