Ostatecznie został wicemistrzem świata.
W kolejnym roku startów Sarron sięgnął po upragniony tytuł, po zaciętej walce z Niemcem Manfredem Herweh (wyprzedził go zaledwie o dziewięć punktów). W ciągu dwunastu wyścigów aż ośmiokrotnie plasował się w czołowej trójce, z czego trzykrotnie na najwyższym stopniu. Tyle samo razy sięgnął także po pole position. Po tym sezonie Francuz zakończył starty w tej serii.
500 cm³ W najwyższej kategorii 500 cm³ Francuz zadebiutował w roku 1979. W ciągu dziewięciu wyścigów, siedmiokrotnie dojechał do mety, za każdym razem plasując się w czołowej dziesiątce. Najlepiej zaprezentował się podczas GP Finlandii, w którym znalazł się na piątym miejscu. Uzyskane punkty sklasyfikowały go na 11. lokacie.
Po roku przerwy, Sarron powrócił do rywalizacji. Wziął udział w pięciu rundach, jednak tylko w jednej zakończył zmagania na premiowanej punktami pozycji. Dzięki dziewiątej lokacie w GP Narodów, w klasyfikacji generalnej usadowił się na 23. miejscu.