Rok 1988 był najlepszym sezonem w karierze Sarrona, pomimo zajęcia 4. lokaty w końcowej klasyfikacji. Świetna okazała się zwłaszcza środkowa część zmagań, kiedy to sześciokrotnie znalazł się w czołowej trójce. Christian okazał się rekordzistą w ilości zdobytych pole position, wygrywając kwalifikacje pięć razy.
W 1989 roku reprezentant Francji dzięki niezwykle równej formie, rywalizację ukończył po raz drugi w karierze na 3. pozycji. Na podium uplasował się trzykrotnie, jednakże w większości wyścigów dojeżdżał w czołowej czwórce. Był to jednak ostatni sezon, w którym Sarron stanął na piedestale.
Sezon 1990 był ostatnim w karierze Christiana. W trakcie dwunastu eliminacji, ośmiokrotnie dojechał do mety, a najlepszym osiągniętą lokatą okazała się czwarta pozycja w trzech wyścigach. Dorobek punktowy pozwolił mu zająć 9. miejsce w ostatecznej klasyfikacji.
Po zakończeniu kariery w mistrzostwach świata, Christian zaangażował się w wyścigi długodystansowe. Połączył siły z bratem Dominique Sarronem, z którym zwyciężył w wyścigu wytrzymałościowym "Bol d'Or". Po sezonie 1995 oficjalnie zakończył karierę wyścigową. Został dyrektorem zespołu Yamaha, startującym w wyścigach Superbike'ów.