Szkolenie w ramach bloku wschodniego Wdrożenie tak skomplikowanego systemu wymagało intensywnego szkolenia. Pierwsza kadra dywizjonu w okresie od 6 maja do 21 września 1963 roku przeszła specjalistyczny kurs w Centrum Szkolenia Specjalistów Artylerii i Radiotechniki w Bemowie Piskim. Jednak prawdziwym sprawdzianem gotowości bojowej były strzelania poligonowe. Ze względu na zasięg i charakterystykę uzbrojenia, a także względy polityczne, odbywały się one wyłącznie na terenie Związku Radzieckiego. Pierwsze w historii dywizjonu strzelanie bojowe miało miejsce w dniach 21 maja – 3 czerwca 1964 roku na rozległym poligonie rakietowym Aszułuk w Kazachskiej SRR. Obiekt ten był głównym ośrodkiem szkoleniowym dla wojsk rakietowych całego Układu Warszawskiego. Kolejne strzelania z użyciem systemu SA-75 Dzwina odbywały się cyklicznie w Aszułuku w latach 1969, 1974, 1978 i 1984. Ta całkowita zależność od radzieckiej infrastruktury szkoleniowej dobitnie pokazuje, jak głęboko polskie siły zbrojne były zintegrowane w ramach scentralizowanego systemu dowodzenia i szkolenia Układu Warszawskiego. 31. Dywizjon nie był autonomicznym zasobem narodowym, lecz trybem w wielkiej, kontrolowanej z Moskwy machinie militarnej.