Tbilisi było dużym miastem, otoczonym podwójnym murem z trzema bramami. Leżało na obydwu brzegach Kury, połączonych ze sobą mostem. Wzdłuż rzeki znajdowały się młyny wodne. Odwiedzający je arabscy kupcy opisywali wody termalne, stale zapewniające miastu ciepłą wodę. Ze zdziwieniem odnotowywali także fakt, iż większość domostw zbudowana była z drewna sosnowego.
Na czas rządów pierwszych emirów przypada największy rozkwit miasta. Stało się ono jednym z najważniejszych centów handlowych leżących na szlaku łączącym Bliski Wschód z północną i wschodnią częścią Europy. Pełniło również ważną rolę strategiczną, silne fortyfikacje i garnizon strzegły posiadłości arabskich przed zakusami Bizancjum i Kaganatu Chazarskiego. Tbilisi było także bastionem islamu, rozwijającego się na Zakaukaziu, choć prawdopodobnie większość mieszkańców okolic miasta pozostawała chrześcijanami.