Aleksander Marian Korwin-Szymanowski (ur. w Petersburgu, zm. 27 kwietnia 1987 w Warszawie) – polski architekt.
Życiorys Urodził się w rodzinie lekarza Stanisława Feliksa Korwin-Szymanowskiego herbu Ślepowron i Teresy Leonii z Domachowskich. Po wybuchu rewolucji październikowej Korwin-Szymanowscy przenieśli się do Warszawy. Po ukończeniu w 1932 I Państwowego Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie Aleksander Korwin-Szymanowski rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej (PW). W 1935 obronił tzw. półdyplom, a rok później odbył roczne, przymusowe wyszkolenie wojskowe w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii w Włodzimierzu Wołyńskim. Podczas studiów odbywał staż zawodowy na budowach m.in., jako praktykant przy rozbudowie portu w Gdyni, budowa Zbrojowni nr. 2 w Warszawie, był kreślarzem w pracowni Bohdana Pniewskiego i Juliusza Żakowskiego. Dzień przed wybuchem II wojny światowej otrzymał kartę mobilizacyjną i brał udział w kampanii wrześniowej. Pod koniec września 1939 dostał się do niewoli i uwięziony w koszarach w Łowiczu skąd zbiegł. Pracował jako zastępca kierownika budowy, początkowo w Warszawie a następnie w Zamościu. W lipcu 1944 powrócił do Warszawy, brał czynny udział w powstaniu warszawskim.