Według niego, częste używanie bezpośrednich wyrażeń emocjonalnych przez dzieci i dzikich miało oznaczać niski stopień rozwoju emocjonalnego, przy czym w przypadku dzikich takie wyrażanie się miało być oznaką instynktu samozachowawczego, natomiast u dzieci – „emocjonalnymi okrzykami” wyrażającymi „emocję/pasję umysłu”Svašek, M., op.cit..
Wpływ psychologii na rozwój antropologii emocji W pierwszych dziesięcioleciach XX wieku teorie E.B. Tylora i H. Spencera dotyczące emocji odrzucane były przez antropologów, którzy nie byli przekonani dowodami naukowymi potwierdzającymi teorię ewolucji. Niektórzy z nich oparcia szukali w koncepcjach Zygmunta Freuda, który poszukiwał uniwersalnych mechanizmów w ludzkiej psychice i rozwinął metodę psychoanalizy. Jednym z antropologów, korzystających z prac Freuda był antropolog społeczny Bronisław Malinowski. Rozwinął on teorię potrzeb, definiując tym samym potrzeby fizjologiczne jako „siły napędowe instynktów, sentymentów i emocji”Ibidem.. W jego teorii pojawił się czynnik kulturowy jako istotna siła regulująca podstawowe potrzeby ludzkie.