Kwestia dotycząca tego, do jakiego stopnia emocje są uniwersalne bądź specyficzne kulturowo, zaczęły dominować w debatach pojawiających się w antropologii emocji.
Rozwój teorii kultury i osobowości Podczas gdy na amerykańską antropologię kulturową wpływały psychologia rozwojowa i krytyczna psychoanaliza, brytyjska antropologia społeczna nastawiona była niechętnie do tych dyscyplin. Mimo tego od lat 20. do późnych lat 50. XX wieku liczni brytyjscy uczeni w swoich zapisach etnograficznych i interpretacjach odwoływali się do koncepcji psychologicznych i psychoanalitycznych. Brytyjscy antropolodzy zajmujący się teoriami pokrewieństwa w swoich analizach opierali się na teorii uczuć jako siłach niezależnych od obowiązków i interesów ludzi. W tym okresie amerykańscy antropolodzy zainteresowani byli osadzeniem jednostek w kulturze, twierdzili, że struktury osobowościowe, mające częściowe odzwierciedlenie w skłonnościach emocjonalnych i były silnie kształtowane przez wpływy kulturowe. Jedną z przedstawicielek tego nurtu była Ruth Benedict. Uważała ona, że kultury mają pośredni wpływ na tworzenie się „typów psychologicznych”.