Relatywizm kulturowy i konstruktywizm W latach 60. XX wieku dominowało radykalne konstruktywistyczne podejście do kwestii emocji. Związane to było z rozwojem antropologii interpretatywnej. Przedstawicielem tego typu podejścia był Clifford Geertz, który twierdził, że Balijczycy są pozbawieni emocji, z wyjątkiem lęku przed publicznym występem. Wniosek ten wysunął na podstawie obserwacji zachowań mieszkańców Bali – zauważył, że uśmiechali się niezależnie od stresu, nie wykazywali smutku podczas uroczystości pogrzebowych, a na publiczne rytuały poświęcali całą swą energię. Teorię Geertza podważyła Unni Wikan, która przeprowadziła ponowne badania wśród Balijczyków. Zauważyła, że ich uśmiech nie oznacza braku uczuć, lecz ich emocje były zbyt silne, a ujawnienie ich oznaczałoby wystawienie na niebezpieczeństwoLindholm, Ch., An Anthropology of Emotion, Casey C., Edgerton R.B.(eds.), A Companion to Psychological Anthropology: Modernity and Psychocultural Change, Blackwell Publishing 2007, s. 30-47..