Poprzez eksperymenty i próby z użyciem nowych metod pozyskiwania alkoholi, Burrough stworzył unikalną recepturę, w której podstawę stanowi dziewięć składników roślinnych: jagody jałowca, korzeń i nasiona dzięgiela, nasiona kolendry, lukrecja, migdały, korzeń irysa oraz skórki pomarańczy sewilskich i cytryny. Gin ten, nazwany Beefeater, szybko zyskał na popularności, zatem został sztandarowym produktem destylarni James Burrough Company.
Niedługo po stworzeniu receptury Beefeatera w 1895 roku, firma weszła w stadium szybkiego rozwoju. Wymagana była budowa większej destylarni, i taka powstała w 1908 roku w Lambeth. Natomiast w 1958 roku produkcję przeniesiono do Kennington, gdzie John Dore, angielski producent sprzętu destylarskiego, stworzył miedziane, większe wersje alembików z destylarni Chelsea.
W lutym 2013 roku firma Pernod Ricard ogłosiła rozpoczęcie prac nad otwarciem centrum dla zwiedzających w istniejącej destylarni Beefeater.