W późniejszych latach przedstawiała wiele nacechowanych dramatyzmem historii, które biografowie traktowali jako „jej wspaniałe fantazje” i uważali za próbę przykrycia prawdy o dzieciństwie i relacjach z nieczułą matką; ..
Edukacja i pierwsze związki ze sceną thumb|left|Klasztor Grand-Champs (1907) Mając 7 lub 8 lat nie umiała ani czytać ani pisać – co było wynikiem niedbałości Van Hard o jej edukację. Wykorzystując pretekst do pozbycia się córki z domu, posłała ją do szkoły z internatem w podparyskim Neuilly-Auteuil-Passy, w której spędziła dwa lata; ; .. Opanowała czytanie i pisanie, śpiewała z innymi dziećmi piosenkę „Panie Janie”, bawiła się w szereg kształcących gier, haftowała chusteczki dla matki, nauczyła się dobrych manier i chrześcijańskich modlitw. Często była obiektem drwin i kpin ze strony rówieśników, przezywających ją „jasnowłosą murzynką”. Z tego powodu popadała w furię; drapała, kopała i krzyczała, po czym rzucała się na podłogę i wiła w konwulsjach zbliżonych do katalepsji. Wychowawczyni wzywała na pomoc szkolnego ogrodnika i zamykano ją na kilka dni w szpitaliku; ;