Zastosowano blachy o podwyższonej odporności na korozję i materiały z tworzywa sztucznego do obniżenia masy własnej. Panele boczne wykonane z blachy stalowej o grubości 1 mm, przód i tył z laminatu, drzwi aluminiowe otwierane elektrycznie. Z uwagi na przerost zapotrzebowania względem mocy produkcyjnych, nawiązano współpracę z zakładami Hercegovina Auto Mostar na terenie obecnej Bośni i Hercegowinie. Połowa produkcji na Czechosłowację została wyprodukowana w Mostarze, stąd TAZ Avia A21 posiadało alternatywną nazwę handlową TAZ Neretva. Minibus był również tworzony w oparciu o podwozie Steyr SC6. specjalistyczne wersje np. sanitarki, furgony, wozy telewizyjne/reporterskie itp. Rok później, TAZ podpisał umowę eksportową z AutoCentar-Merkur (ACM Zagrzeb), przenosząc odpowiedzialność za eksport pojazdów z FAP FAMOS Belgrad. Oficjalnie, firma eksportowała produkty do Czechosłowacji, Anglii, Finlandii (1428V Arctic), Niemiec, Egiptu, a także Nowej Zelandii. TAZ współpracował z TAM Maribor. TAZ wyprodukował 50 autobusów na podwoziu TAM dla Arabii Saudyjskiej i eksportowano ten model również do Egiptu i Rosji. Do Egiptu sprzedano know-how do jego licencyjnej produkcji. D55 z silnikiem TAM dostarczano na życzenie krajowym przewoźnikom, np. Autotrans Rijeka.