Prymitywne formy uprawy winorośli pojawiły się dopiero wtedy, gdy człowiek zaczął prowadzić osiadły tryb życia. Za praojczyznę oraz centrum powstania i udomowienia winorośli właściwej (Vitis vinifera L.), a także za jej schronienie w okresie zlodowaceń, uznaje się obszar obejmujący dzisiejszą Gruzję, Armenię lub tereny w kierunku Kurdystanu, skąd zwyczaj uprawy winorośli i produkcji wina rozprzestrzenił się do cywilizacji na rozległe obszary pomiędzy Morzem Kaspijskim, Mezopotamią nad Eufratem i Tygrysem a Zatoką Perską oraz Egiptu. Wczesne mity i opowieści, takie jak historia Noego w Biblii czy opowieść o Gilgameszu, również wskazują na północne rejony Bliskiego Wschodu jako źródło pochodzenia wina.
Podobnie jak w przypadku wielu innych roślin uprawnych, m.in. pszenicy, jęczmienia, prosa, roślin strączkowych czy drzew owocowych, proces udomowienia rozpoczął się właśnie w tym regionie. Na Bliskim Wschodzie warunki do umyślnej produkcji wina pojawiły się między 8500 a 4000 p.n.e., a produkcja wina sięga co najmniej 7400 lat.