Pierwsze próby wytwarzania wina miały miejsce u podnóża Kaukazu, a datowanie pestek winorośli wskazuje, że proces ten sięga około 6000 roku p.n.e.. Równie stare ślady świadczące o istnieniu wina pochodzą z terenów dzisiejszej Gruzji, gdzie odkryto fragmenty naczyń glinianych z podobnego okresu, ozdobionych motywami winogron. Świadectwa archeologiczne na produkcję wina (lub soku z winogron) pochodzą z ok. 5500 p.n.e., są to naczynia znalezione w , w północnej części gór Zagros na terenie Iranu. Badania archeologiczne z zastosowaniem metod biologii molekularnej wykazały obecność jego śladów w naczyniach ceramicznych datowanych na około 5400 rok p.n.e.. Znajdują się w nich osady zawierające charakterystyczne kryształki winianu wapnia. Dowody na wczesną znajomość techniki wyrobu wina odnajduje się także w rejonie Mezopotamii. Ślady jej wykorzystania odnotowano już około 5000 roku p.n.e. w dorzeczu Eufratu i Tygrysu, a następnie na terenach dzisiejszego Iranu i Afganistanu, w dolinie Nilu oraz później w Palestynie oraz na południowym Kaukazie. Stamtąd uprawa winorośli oraz wiedza o wytwarzaniu wina rozprzestrzeniły się na północ i zachód, obejmując tereny dzisiejszej Turcji, a także na południe, do cywilizacji Sumeru, dokąd transportowano wino w dół rzek Tygrysu i Eufratu do takich ośrodków miejskich jak Ur czy Uruk.