Taki sposób kształcenia miał uzasadnienie w czasach gdy istniała mniejsza możliwość na przemieszczanie się ludzi po świecie i utrzymywania stosunków międzynarodowych opartych na zasadzie polityczno-prawnego izolacjonizmu.
W dobie globalizacji, która skutkuje zacieśnianiem więzów międzynarodowych i zwiększoną mobilnością ludzi, inaczej niż to miało miejsce w przeszłości, gdy państwa dążyły do protekcjonizmu i izolacji, na znaczeniu zyskuje rola programów nauczania uwzględniających inne standardy. Ograniczanie studiów prawniczych jedynie do prawa krajowego jest rażącym anachronizmem, w szczególności: w międzynarodowym prawie kolizyjnym, interpretacji traktatów międzynarodowych, w międzynarodowym arbitrażu, w próbach międzynarodowej harmonizacji, a także w unifikacji prawa.
Funkcje legislacyjne (prawotwórcze) W przekroju rodzin prawa obserwujemy różne sposoby tworzenia prawa w sensie stanowienia norm o charakterze ogólnym i abstrakcyjnym. Tworzenie prawa w systemach prawa stanowionego nie jest jedyną formą prawotwórstwa, toteż skłaniać to może do analiz komparatystycznych. W ramach rozważań nad procesem tworzenia prawa należy wskazać na dychotomiczny podział tego procesu.