Mindszentym, odwiedzając go w więzieniu i namawiając do rezygnacji z funkcji kościelnych, za co kardynał miałby być uwolniony; Mindszenty odrzucił te propozycje.
W dniach 15–18 maja 1951 roku nastąpiła seria aresztowań duchownych, wśród nich pięciu biskupów (m.in. Józsefa Grősza), a także Vendela Endrédyego, który jako przełożony zakonu cystersów suspendował Richárda Horvátha. Pozostali biskupi węgierscy 3 lipca podpisali akt lojalności wobec państwa, w którym potępiali abpa Grősza i popierali Komitet Kapłanów Katolickich dla Pokoju. Po tym wydarzeniu władze wydały dekret, w myśl którego wszystkie nominacje arcybiskupie, biskupie i proboszczowskie wymagały uzgodnienia z rządem. Dekret miał moc wsteczną od 1 stycznia 1946 roku, stąd też w drugiej połowie lipca 1951 roku doszło do licznych i znaczących zmian w obsadach kościelnych. Diecezje, których biskupi znajdowali się w więzieniu, otrzymywały „wikariuszy generalnych”, stąd prymasowską archidiecezję ostrzyhomską objął ks. kanonik Miklós Beresztóczy. Inni działacze komitetu objęli pozostałe funkcje „wikariuszy generalnych”, natomiast w diecezjach, których biskupi nie byli więzieni, „księża pokoju” byli obsadzani na kluczowe stanowiska.