Дзяніс Алегавіч Партнягін (; ) — расійскі вайсковец, малодшы лейтэнант Сіл спецыяльных аперацый УС Расіі. Герой Расійскай Федэрацыі (2017).

Біяграфія Нарадзіўся 19 кастрычніка 1989 года ў сяле Нікалаеўка блізу г. Іванцееўка Саратаўскай вобласці. Бацькі — Алег Іванавіч і Людміла Анатольеўна Партнягіны. Бацька займаў пасаду дырэктара ТАА «Няптун», які спецыялізаваўся на водаправодных работах. Малодшы брат — Дзмітрый, служыў ва ўнутраных войсках МУС Расіі. Пражываў у г. Іванцееўка разам з сям’ёй. У 2018 годзе бацькі былі занесены на дошку гонару «Лепшыя сем’і Губерніі» як выхавальнікі двух сыноў.

У 1996 годзе пайшоў у сярэднюю школу Іванцееўкі. Займаўся спортам, цікавіўся тэхнікай і ваеннай зброяй. Па заканчэнні школы ў 2006 годзе паступіў у Самарскі авіяцыйны тэхнікум, дзе датэрмінова здаў экзамены і, не чакаючы атрымання дыплома, у 2009 годзе сышоў у адстаўку па прызыву ў армію. Пасля праходжання тэрміновай службы ў падраздзяленні войск спецыяльнага прызначэння ў Ніжагародскай вобласці, у 2010 годзе пачаў працаваць у Самары на вытворчасці, а ў 2012 годзе вырашыў пайсці на кантрактную ваенную службу. Быў залічаны ў атрад спецыяльнага прызначэння «Віцязь». Атрымаў крапавы берэт. Вайсковае званне — яфрэйтар.

Паступіў на службу ў Сілы спецыяльных аперацый, і ў 2017 годзе падчас выканання спецыяльнага задання ў Сірыі здзейсніў подзвіг, абставіны здзяйснення якога засакрэчаныя Міністэрствам абароны Расіі. Дзякуючы ўзнагароджанню стаў вядомы, а да гэтага ў СМІ ніяк не згадваўся.

4 студзеня 2018 года Партнягін быў урачыста сустрэты на радзіме — у Нікалаеўцы, у сельскім Доме культуры. 13 студзеня там жа ў сярэдняй школе імя У. М. Кузьміна прайшоў турнір па валейболе імя Партнягіна. Са згадваннем яго імя былі звязаны шматлікія ўрачыстыя і навучальныя мерапрыемствы мясцовага маштабу.

11 сакавіка 2018 гадо ў фільме Андрэя Кандрашова «Пуцін» упершыню было расказана пра абставіны здзейсненага Партнягіным подзвігу. Па словах У. У. Пуціна, Партнягін уваходзў у групу спецпрызначэння з 4-5 чалавек, якая займалася авіянаводкай. 16 жніўня 2017 г. пад горадам Акербат група была атакавана сіламі сірыйскіх паўстанцаў. Пасля ранення камандзіра і яго намесніка ён прыняў камандаванне атрада і пасля арганізацыі адлюстравання некалькіх нападаў, каб пазбегнуць магчымага палону, выклікаў агонь артылерыі і авіяцыі на сябе, паведаміўшы камандаванню дакладныя каардынаты размяшчэння групы. Пасля мінамётных і авіяцыйнай нападаў, што прадухілілі набліжэнне паўстанцаў да байцоў Партнягіна, той змог дачакацца падыходу групы прыкрыцця і эвакуявацца з раёна баявых дзеянняў.

Працягвае службу ў ССА. У 2020 годзе атрымаў званне малодшага лейтэнанта.

Узнагароды

Дзяржаўныя Званне «Герой Расійскай Федэрацыі» з уручэннем медалі «Залатая Зорка» (2017, дакладная дата невядома, сакрэтным указам прэзідэнта Расіі) — «за гераізм і мужнасць, праяўленыя пры выкананні воінскага абавязку». Узнагарода ўручана прэзідэнтам Расіі Уладзімірам Пуціным 28 снежня 2017 года на ўрачыстай цырымоніі ў Георгіеўскай зале Вялікага Крамлёўскага палаца ў Маскве. Адпаведнае віншаванне накіраваў губернатар Саратаўскай вобласці.

Ведамасныя Медаль «Удзельніку ваеннай аперацыі ў Сірыі». Знак «Парашутыст-выдатнік». Крапавы берэт.

Рэгіянальныя Ганаровы грамадзянін Іванцееўскага муніцыпальнага раёна Саратаўскай вобласці (21 сакавіка 2018).

Заўвагі

Спасылкі

Катэгорыя:Удзельнікі ваеннай аперацыі Расіі ў Сірыі Катэгорыя:Малодшыя лейтэнанты