Львоўская зямля (, ) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Каралеўстве Польскім (з 1569 года — у Рэчы Паспалітай), частка Рускага ваяводства. Адміністрацыйны цэнтр — горад Львоў, там жа праходзілі сеймікі.
Падзел Львоўскі павет з цэнтрам у Львове: гродскае староства, дэпутацкі (земскі) і гаспадарскі сеймік; Жыдачыўскі павет з цэнтрам у Жыдачыве: гродскае староства.
Львоўскі стараста склікаў усю шляхту зямлі пад Глінянамі. Паветы абіралі 6 дэпутатаў для кароннага і скарбовага трыбуналаў на дэпутацкім і гаспадарчым сейміку.
Межы Львоўская зямля межавала: на захадзе і паўднёвым захадзе — з Перамышльскай зямлёй; на паўночным захадзе — з Бэлзскай зямлёй; на поўначы — з Бускай зямлёй (належала да Бэлзскага ваяводства), на паўночным усходзе — з Валынскім ваяводствам; на паўднёвым усходзе — з Галіцкай зямлёй.
У склад Львоўскай зямлі як адміністрацыйнай адзінкі ўваходзіла таксама Жыдачыўская зямля (або Жыдачыўскі павет), з якой уласна Львоўская зямля межавала на поўдні.
У адпаведнасці з каралеўскай люстрацыяй, складзенай у 1676 годзе, ва ўсёй Львоўскай зямлі было 42 горада і 618 вёсак, у павеце (г.зн. у Жыдачыўскай зямлі) — яшчэ 9 гарадоў і 170 вёсак
Буйнейшыя гарады і мястэчкі: Гарохаў; Гліняны; Мэдэнічы; Мікалаеў; Мастыска; Алеска; Золачыў; Жураўна.
Катэгорыя:Рускае ваяводства