Бецалель Наркіс (; 1926—2008) — выбітны ізраільскі гісторык мастацтва. Ён быў удастоены за заслугі ў галіне яўрэйскага мастацтва ў 1999 годзе.
Біяграфія Бецалель Наркіс нарадзіўся ў Іерусаліме. Ён быў сынам , дырэктара у Іерусаліме. Ён вучыўся ў Яўрэйскім універсітэце ў Іерусаліме.
Акадэмічная кар’ера Наркіс быў экспертам у галіне ілюмінаваных сярэднявечных лацінскіх і яўрэйскіх рукапісаў і ўзаемасувязі паміж хрысціянскім і яўрэйскім візуальным мастацтвам. Пасля распаду камунізму ў Еўропе ў 1989 годзе ён прыступіў да праекта дакументавання тамтэйшых сінагог.
Наркіс быў прафесарам гісторыі мастацтва Нікаля Ландау у Яўрэйскім універсітэце, дзе выкладаў з 1964 года. У 1979 годзе ён стварыў для дакументавання яўрэйскага мастацтва і архітэктуры, якія знаходзіцца пад пагрозай.
Наркіс быў запрошаным прафесарам пры Нью-Ёркскім універсітэце, Браўнаўскага ўніверсітэта і Прынстанскага ўніверсітэта. У дадатак да выкладчыцкіх пасад ён быў мастацкім рэдактарам «Masada Press» (1963—1975) і «». Быў галоўным рэдактарам часопіса «Яўрэйскае мастацтва» ў 1974—1986 гадах.
Катэгорыя:Постаці Іерусаліма Катэгорыя:Гісторыкі мастацтва Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Ізраіля Катэгорыя:Вучоныя Ізраіля