Калішскі статут — прававы акт, дадзены яўрэям князям Велікапольскім Баляславам Набожным 16 жніўня 1264 года ў Калішы.
Статут стаў асновай для палажэння яўрэяў у Польшчы, а пазней і для стварэння часткова аўтаномнай яўрэйскай абшчыны ў Польшчы. Ён гарантаваў яўрэям існаванне яўрэйскіх судоў і асобных судоў па справах як яўрэяў, так і хрысціян. Акрамя таго, ён забяспечваў асабістую свабоду і бяспеку яўрэям, уключаючы свабоду веравызнання, падарожжаў і гандлю. Палажэнні статуту былі пацверджаны Казімірам Вялікім у 1334 годзе, Казімірам Ягелончыкам у 1453 годзе і Жыгімонтам Старым у 1539 годзе.
Рамуальд Хубэ сцвярджаў у артыкуле пад назвай «Яўрэйскі прывілей Баляслава і яго пацверджанне» таго, што версія дакумента з 36 пунктаў была сфальсіфікавана ў часы Казіміра Ягелончыка:
Катэгорыя:Гісторыя яўрэяў Польшчы Катэгорыя:Гісторыя права Польшчы Катэгорыя:1264 Катэгорыя:Каліш