Ігнацій Юльянавіч Крачкоўскі (4 (16) сакавіка 1883, Вільня — , ) — рускі і савецкі арабіст, акадэмік Расійскай акадэміі навук (з 1921; з 1925 года — АН СССР). Адзін са стваральнікаў школы савецкай арабістыкі, член Імператарскай Праваслаўнага Палесцінскага Таварыства. Адзін з аўтараў першага выдання «Энцыклапедыі ісламу».
Біяграфія Нарадзіўся ў сям’і Юльяна Фаміча Крачкоўскага, дырэктара настаўніцкага інстытута ў горадзе Вільні. У дзіцячыя гады праяўляў цікавасць да ўсходніх культур, самастойна вывучаў ўсходнія мовы. З 1901 па 1905 гады навучаўся на факультэце ўсходніх моў Пецярбургскага ўніверсітэта і скончыў там курс арабска-персідска-турэцка-татарскай. Атрымаў залаты медаль за твор па арабскай славеснасці «Валадаранне халіфа аль-Мехдзі».
З 1910 года — прыват-дацэнт (з 1918 года прафесар) факультэта ўсходазнаўства Пецярбургскага-Ленінградскага ўніверсітэта па арабскай паэзіі, хрысціянска-арабскай пісьменнасці і сучаснай літаратуры арабаў.
І. Ю. Крачкоўскі быў віцэ-прэзідэнтам Геаграфічнага таварыства СССР (1938—1945). Уваходзіў у склад рэдкалегіі часопіса «Весці АН СССР. Аддзяленне літаратуры і мовы».
Прафесар і член навуковых саветаў многіх навучальных і даследчых устаноў СССР, член шэрагу замежных акадэмій і востоковедных таварыстваў (АН у Дамаску, Каралеўскага азіяцкага таварыства Вялікабрытаніі і Ірландыі, Нямецкага ўсходазначага таварыства, Фламандскай, Польскай, Іранскай АН і інш.)
Быў жанаты з ўсходазнаўцай В. А. Крачкоўскай.
Памёр у 1951 годзе. Пахаваны ў Ленінградзе на Літаратарскіх мастках Волкаўскіх могілак.
Літаратура Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. — ISBN 5-85270-037-1
Катэгорыя:Арабісты Катэгорыя:Перакладчыкі Карана